Elementor One: gdy page builder staje się platformą SaaS (i dlaczego to powinno Cię zaniepokoić)

Elementor zaprezentował Elementor One jako „najbardziej kompleksową” subskrypcję w historii firmy – pakiet, który ma spiąć w całość projektowanie, AI, wydajność i zarządzanie stronami w ramach jednego planu. Z perspektywy kogoś, kto buduje i utrzymuje witryny na WordPressie zawodowo, trudno jednak uciec od wrażenia, że to nie jest już rozwój page buildera, tylko transformacja w pełnoprawną platformę SaaS z własnymi usługami pobocznymi i modelem monetyzacji opartym na kredytach.

A to zmienia reguły gry. Bo gdy narzędzie przestaje być „wtyczką do WordPressa”, a zaczyna być zestawem usług, które wciągają Cię w jeden lejek (hosting + AI + e-mail + optymalizacje + panel zarządzania), wchodzimy w klasyczny scenariusz: płacisz coraz więcej, wychodzisz coraz trudniej.

Elementor One w skrócie: co ogłoszono (i co to naprawdę oznacza)

Według ogłoszenia Elementor One to jedna subskrypcja, która ma dostarczyć „pełne doświadczenie” budowy stron na WordPressie: od projektowania po wydajność i zarządzanie. Firma podkreśla 10 lat rozwoju i fakt, że Elementor działa na ponad 20 mln stron globalnie.

W praktyce Elementor opisał drogę „od edytora do kompletnej platformy” i wylistował kluczowe kamienie milowe, które prowadzą do obecnej konsolidacji:

2016: Drag & drop Editor – edytor live typu drag & drop do budowania „pixel-perfect” stron z zaawansowanym designem.
2018: Theme Builder – system projektowania nagłówków, stopek i szablonów dynamicznych dla całej witryny.
2019: Hello Elementor Theme – minimalistyczny, lekki motyw jako „puste płótno” pod custom design.
2022: Cloud hosting – wydajny, auto-skalujący hosting chmurowy dla WordPressa.
2023: Elementor AI – natywny asystent generujący kod, układy i obrazy bezpośrednio w edytorze.
2024: Image optimization – kompresja obrazów pod utrzymanie szybkości stron bez kompromisów w designie.
2024: Site mailer – narzędzia pod „deliverability”, żeby maile transakcyjne trafiały do inboxa.
2025: Accessibility – skanowanie i narzędzia naprawcze mające zapewnić inkluzywność i zgodność „by default”.
2025: Site planner – narzędzie AI do tworzenia wireframe’ów w kilka minut na podstawie celów biznesowych.

I teraz: to, że te elementy istnieją, nie jest jeszcze problemem. Problem zaczyna się w momencie, gdy firma mówi wprost, że page builder to był dopiero początek, a celem jest „pełna infrastruktura”, najlepiej zebrana w jeden plan. To jest dokładnie ten punkt, w którym z narzędzia do budowy stron robi się platforma usług.

Ten years ago, we were a page builder. Today, we are the standard for professional creation on WordPress. Only the leading brand in the ecosystem can make a move this bold — consolidating an entire infrastructure into a single, unified experience. Elementor is 10, but this is just the beginning.
Yoni Luksenberg, CEO of Elementor

Od wtyczki do WordPressa do platformy SaaS: to nie jest niewinna zmiana

W ogłoszeniu pada teza, że dziś nie chodzi już tylko o budowę strony, ale też o to, by była szybsza, bardziej dostępna i by łatwiej zarządzać potrzebami klientów. Tyle że rozwiązanie, które Elementor proponuje, nie polega na „lepszym edytorze”, tylko na dosztukowaniu kolejnych usług: hosting, e-mail, optymalizacja obrazów, warstwa AI, planowanie, dostępność, w przyszłości zarządzanie flotą stron.

Jeżeli budujesz na WordPressie, to wiesz, że te potrzeby da się realizować na wiele sposobów: różnymi hostingami, różnymi narzędziami do wysyłki maili, różnymi usługami do obrazów, różnymi wtyczkami do cookies/consent, różnymi rozwiązaniami do audytów dostępności. Kierunek „wszystko w jednym” w wykonaniu jednego dostawcy oznacza zwykle jedno: mniej wyboru, większa zależność.

„One subscription. Total control.” – ale kontrola po czyjej stronie?

Elementor One jest przedstawiane jako jedna subskrypcja zawierająca „każdą możliwość” – od designu po optymalizację wydajności i zarządzanie stroną. Ma to „usunąć tarcie w workflow” i oddać czas na realizację pomysłów.

To jest klasyczna narracja platform SaaS: obiecujemy prostotę i spójność, a w zamian prosimy o przeniesienie coraz większej części Twojej operacji do naszego ekosystemu. Dla agencji/freelancerów to bywa kuszące, bo centralizacja kusi oszczędnością czasu. Tyle że w dłuższej perspektywie koszt i ryzyko rosną.

Wspólna pula kredytów: monetyzacja zamiast funkcji

Elementor wyraźnie promuje trzy powody, dla których Elementor One ma być „najlepszym wyborem dla biznesu”:

Shared pool of credits – wspólna pula kredytów do wykorzystania „w ramach możliwości Elementora”, elastycznie, tam gdzie i kiedy potrzeba.
Continuous wealth of value – subskrypcja ma „rosnąć w wartość”, bo nowe możliwości będą dodawane bez dodatkowych kosztów.
Expert support when it matters – priorytetowy dostęp do wsparcia eksperckiego, ważny przy pracy dla klientów.

Najbardziej problematyczny jest tu pierwszy punkt. Model kredytowy to typowy mechanizm SaaS: zamiast kupować konkretną funkcję, kupujesz „walutę” do wydawania w obrębie platformy. Użytkownik przestaje myśleć „co kupuję”, a zaczyna myśleć „ile mi zostało”. W praktyce łatwiej podnosić koszty, łatwiej zmieniać zasady, a trudniej porównywać realną wartość z alternatywami.

Co więcej: wtyczka page buildera sprzedaje się funkcjami. Platforma SaaS sprzedaje się metrykami zużycia. To jest fundamentalna zmiana relacji z użytkownikiem – i trudno uwierzyć, że to zrobiono po to, by było taniej lub prościej dla końcowych klientów. Ten model przede wszystkim maksymalizuje przychód i przewidywalność wpływów, czyli to, co lubią inwestorzy.

Elementor One Agency: skala w zamian za jeszcze większą zależność

Elementor ogłosił też wariant Elementor One Agency – plan dla freelancerów i agencji, „zbudowany pod skalę”. Ma umożliwiać tworzenie, optymalizację i zarządzanie nielimitowaną liczbą stron, a kredyty mają być alokowane elastycznie w całym portfolio klientów.

To brzmi jak spełnienie marzeń dla zespołów utrzymujących wiele instalacji. Jednocześnie jest to prosty przepis na sytuację, w której cała agencja przenosi krytyczne procesy (hosting, e-mail, optymalizacje, AI, zarządzanie) do jednego dostawcy. A wtedy negocjacje cenowe i „możliwość odejścia” wyglądają zupełnie inaczej.

Jeden panel w WordPressie: wygoda, która maskuje centralizację

Elementor twierdzi, że odchodzi od „pofragmentowanego doświadczenia” i konsoliduje możliwości w jednym, ujednoliconym menu w kokpicie WordPressa. Do tego dochodzi nowy ekran „home”, który łączy tworzenie, optymalizację wydajności i zarządzanie stroną w jednym miejscu.

Z UX-owego punktu widzenia to ma sens. Z punktu widzenia strategii produktowej to jeszcze większy sens: gdy wszystko jest w jednym miejscu, użytkownik rzadziej szuka alternatyw. A jeśli dodatkowo część funkcji jest kredytowana, a część działa tylko w hostingu Elementora albo w ich usługach, to centralizacja staje się nie tylko wizualna, ale też operacyjna.

„Coming soon”: Cookie Consent i Manage – kolejny krok w stronę WordPress.com

W sekcji „Coming soon” Elementor zapowiada dalsze rozszerzanie możliwości. Wprost wymienia:

Cookie Consent – rozwiązanie prywatności do zarządzania zgodami użytkownika „bez zewnętrznych skryptów”.
Manage – scentralizowany hub do monitorowania wydajności i wykonywania masowych aktualizacji na wielu stronach z jednego dashboardu.

Jeżeli zestawisz to z istniejącymi elementami (hosting, builder, optymalizacja, e-mail deliverability, narzędzia dostępności), to całość zaczyna przypominać produkt bardzo podobny do WordPress.com: „zbuduj, hostuj, zarządzaj, płać abonament”. Różnica jest taka, że tutaj fundamentem jest wtyczka w ekosystemie open source, która stopniowo otacza się usługami o charakterze zamkniętym.

I tu pojawia się pytanie, które w ogłoszeniu nie pada, ale które warto zadać głośno: skoro Elementor buduje platformę z własnym hostingiem, AI, e-mailem i zarządzaniem, to jak długo WordPress pozostanie centrum? Dziś to „kompletne doświadczenie budowy stron dla WordPressa”. Ale podobne historie w branży kończą się czasem produktem, który formalnie „wspiera” WordPress, ale realnie prowadzi użytkownika do świata, z którego trudno wrócić.

AI „wszędzie”: warstwa natywna, widgety z języka naturalnego i… zależność od kredytów

Elementor zapowiada rozbudowę AI w dwóch wymiarach:

W edytorze: tworzenie widgetów przez AI na podstawie języka naturalnego (czyli generowanie własnych widgetów bez ręcznego kodowania).
Poza edytorem: Native AI Layer for WordPress – generowanie pełnych komponentów i landing pages oraz „natywna infrastruktura generatywna” do zarządzania całą stroną.

Warto zauważyć, że w modelu „wspólnej puli kredytów” AI staje się idealnym mechanizmem do dalszej monetyzacji. Funkcje AI są kosztowe (compute), łatwo je porcjować i łatwo argumentować, że „potrzebujesz więcej”. To jeszcze jeden powód, dla którego przejście z „kupuję wtyczkę” na „kupuję kredyty do platformy” jest tak korzystne dla dostawcy.

Editor V4: Atomic Editor – techniczna obietnica w cieniu strategii platformowej

Równolegle Elementor zapowiada Editor V4: the Atomic Editor jako „kompletne przemyślenie edytora”. Ma być zbudowany na „professional CSS-first framework” i wprowadzać Atomic Components – modułowe, lekkie klocki mające zapewnić „bezprecedensową wydajność” i czystszy kod.

W zapowiedzi padają też konkretne elementy pracy bardziej systemowej: global Classes i Variables, które mają umożliwić budowę pełnych design systemów skalujących się bez wysiłku i zgodnych z nowoczesnymi standardami webowymi.

To brzmi jak sensowny kierunek dla samego edytora. Problem w tym, że w komunikacji Elementor One ta warstwa jest tylko jednym z elementów większej układanki. Nawet jeśli Atomic Editor okaże się świetny, to nadal wchodzisz w świat, gdzie najważniejszą „innowacją” jest konsolidacja usług w abonamencie i kredytowanie funkcji.

Co z obecnymi użytkownikami? „Subskrypcja się nie zmieni” – ale jak długo?

Elementor deklaruje, że jeśli już korzystasz z Elementora, „nie martw się” – Twoja obecna subskrypcja „nie zostanie naruszona” i możesz używać planu tak jak dotychczas.

Tyle że to jest obietnica bez horyzontu czasowego. Kierunek rozwoju jest czytelny: centrum ciężkości przesuwa się na Elementor One jako „najbardziej wartościową” subskrypcję i „jedno doświadczenie” obejmujące wszystko. W takich transformacjach zwykle nie dzieje się nic gwałtownie pierwszego dnia – zmienia się priorytet feature’ów, jakość wsparcia, tempo rozwoju dotychczasowych planów, a potem powoli również struktura ofert.

Dodatkowo firma wspomina o „special, limited-time discounted launch pricing” na start. Promocyjna cena na wejście to znany mechanizm: łatwiej migrować użytkowników do nowego modelu, a później podnosić koszty albo przenosić kluczowe funkcje do wyższych progów.

Vendor lock-in: hosting + e-mail + AI + zarządzanie = wyjście staje się bolesne

Największe ryzyko w tej strategii nie polega na tym, że „Elementor coś sprzedaje”. Ryzyko polega na tym, że Elementor buduje zestaw komponentów, które razem tworzą silny mechanizm vendor lock-in (uzależnienia od dostawcy):

Jeśli Twoje strony stoją na Elementor Cloud hosting, migracja to nie tylko przeniesienie plików i bazy, ale też odtworzenie ustawień i ewentualnych integracji.
Jeśli wysyłka maili idzie przez Site Mailer i opierasz deliverability na ich infrastrukturze, zmiana dostawcy oznacza ryzyko problemów z pocztą transakcyjną (i dodatkową pracę).
Jeśli korzystasz intensywnie z Elementor AI i modelu kredytowego, koszty stają się trudne do przewidzenia, a odejście oznacza utratę wygody i wypracowanych procesów.
Jeśli dojdzie do tego Manage (monitoring, bulk updates, zarządzanie wieloma stronami), to organizacja pracy agencji będzie zależeć od jednego panelu.
Jeśli jako kolejny element dojdzie Cookie Consent, to nawet warstwa zgodności/zgód może zostać „wpięta” w platformę jednego dostawcy.

To nie jest teoria. To standardowy wzorzec w SaaS: im więcej elementów pipeline’u przeniesiesz do jednego systemu, tym trudniej go zastąpić. W efekcie nie wybierasz już najlepszych narzędzi do zadania – wybierasz to, co działa w ekosystemie dostawcy.

Najpoważniejszy sygnał alarmowy: Mixpanel w Elementor 3.34.2 i problem z RODO

W całej tej narracji o „Cookie Consent” jako nadchodzącym rozwiązaniu prywatności szczególnie niepokojąco brzmi inny wątek, który już teraz krąży w społeczności WordPressa: zarzut, że w Elementor 3.34.2 tracking Mixpanel stał się niemożliwy do wyłączenia.

Zgodnie z opisem problemu na forum wsparcia WordPress.org, nawet gdy użytkownik jawnie wyłącza udostępnianie danych Elementorowi (opt-out), wtyczka ma ignorować to ustawienie i nadal śledzić aktywność (w tym poprzez cookies Mixpanel) – zarówno po stronie odwiedzających, jak i w panelu admina. Jeśli to faktycznie działa w ten sposób, mówimy o bardzo poważnym problemie zgodności z RODO (GDPR), bo zgoda i możliwość wycofania zgody mają realne znaczenie, a nie tylko deklaratywne.

Źródło zgłoszenia: Mixpanel cookies set even when data sharing is off (3.34.2) – GDPR issue

To podważa wiarygodność zapowiedzi „Cookie Consent”

Jeśli narzędzie w ekosystemie WordPress nie respektuje własnych ustawień opt-out i nadal uruchamia tracking, to zapowiedź „Cookie Consent bez zewnętrznych skryptów” nie rozwiązuje kluczowego problemu: zaufania do tego, co faktycznie dzieje się w przeglądarce i w panelu admina.

Najważniejsze pytanie: interes użytkowników czy interes inwestorów?

Elementor komunikuje Elementor One jako „kulminację 10 lat” i „obietnicę” bycia fundamentem na kolejną dekadę. Sęk w tym, że cała konstrukcja – konsolidacja usług, model kredytowy, nacisk na abonament, centralny panel zarządzania, własny hosting – wygląda jak decyzja przede wszystkim biznesowa: budowa przewidywalnego przychodu i maksymalizacja LTV (lifetime value) użytkownika.

Dla społeczności WordPress to jest trend, który warto obserwować krytycznie. Bo im więcej kluczowych elementów budowy i utrzymania stron przechodzi z otwartego ekosystemu w zamknięte subskrypcje, tym bardziej WordPress staje się tylko „warstwą kompatybilności” dla czyjegoś SaaS-a.

Podsumowanie: co realnie wynika z ogłoszenia Elementor One

Elementor One to nie tylko nowy plan – to zmiana tożsamości produktu: od page buildera do platformy SaaS z usługami pobocznymi (hosting, e-mail, AI, optymalizacja, zarządzanie).
Model wspólnej puli kredytów jest typowym mechanizmem monetyzacji SaaS i przesuwa nacisk z funkcjonalności na zużycie i dosprzedaż.
Kierunek „hosting + builder + management” czyni z Elementora produkt coraz bardziej podobny do WordPress.com (tylko budowany na bazie wtyczki w ekosystemie WP).
Rosną obawy o vendor lock-in: im więcej usług w jednym pakiecie, tym bardziej kosztowne i ryzykowne staje się odejście.
Deklaracja, że obecne subskrypcje „się nie zmienią”, nie ma podanego horyzontu czasowego – a priorytety rozwojowe ewidentnie kierują się w stronę Elementor One.
Na tle zapowiedzi prywatności szczególnie niepokojący jest wątek Mixpanel i braku możliwości wyłączenia trackingu w Elementor 3.34.2 (zgłoszenie na forum WordPress.org), co – jeśli potwierdzone – wygląda jak poważny problem zgodności z RODO.